جلوی رفتارهای غیر منطقی و عجیب و غریب را بگیرید! (نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
اگر صحبت از ضرورت حضور قدرتمندانه ورزش ایران میشود، اگر آقای وزیر در جلسه با جمعی از مسئولان بر موضوع «تغییر و جهش» تاکید میکند، اگر این نشریه مثل خیلی از کارشناسان و اهل فن از نیاز حیاتی ورزش ایران به اصلاح و تحول به کرات سخن میگوید و بایسته بودن آن را یادآوری میکند، خلاصه اگر میگوییم ایران باید در همه عرصهها– ورزش، علم، فرهنگ، اقتصاد، سیاست، اخلاق و...- قوی باشد، در واقع تاکیدی است بر جدی گرفتن اصول و قوانین و عمل کردن به آنها.
تکرار میکنیم که تغییر، جهش، اصلاح، تحول، قوی شدن و رسیدن به موفقیت و پیشرفت در ورزش مثل هرجای دیگر صرفا با خواستن و شعار دادن و بدتر از همه، کار نکردن یا بد کار کردن و وقت و بودجه و سرمایهها را هدر دادن امکانپذیر نیست و علاوهبر گفتن، بیش از چیز به همت و اراده و صداقت نیاز دارد. نمیشود که حرف از پیشرفت و افتخارآفرینی بزنیم اما زمینه آن را فراهم نیاوریم و طوری رفتار کنیم که هیچ تناسب و سنخیتی با حرفهایمان نداشته باشد و حتی ضد آن باشد!
یاد جملهای از استاد شهید مرتضی مطهری افتادیم و حیفمان میآید این جمله را که سخن امروز را تایید و روانتر و سادهتر از قلم الکن ما، بیان میکند، در اینجا نیاوریم. استاد شهید میگوید: «هر فردی و هر ملتی اگر از راهی بروند، به مقصدی که در نهایت آن راه قرار گرفته است، میرسند. ولی اگر به راهی نروند، انتظار رسیدن به مقصد آن راه را هم نباید داشته باشند.»
تجربه و واقعیات غیر قابل انکار، سند روشنی است برای توضیح این اصل که هرگاه و هرکجای ورزش درست رفتار شده و مسئولان شرایط را فراهم آوردهاند و در واقع، قدر داشتهها و سرمایهها را دانستهاند، تحقق اهداف نیز عملی شده و پیروزیهای بزرگ به دست آمده و افتخارات به یاد ماندنی ثبت شده است. با این تفاصیل، تکلیف کسانی که در ورزش دستی در کار دارند- خاصه آنهائی که صاحب پست و مسئولیتی هستند- کاملا روشن است.
با این که در نگاه اول شاید این حرفها بدیهی- و برای بعضیها حتی تکراری- باشد ولی چه میتوان گفت وقتی خیلی جاها ورزش به خاطر عمل نکردن به بدیهیات و انجام ندادن همین حرفهای تکراری لطمه میبیند؟ چندی قبل راجع به کارهای غیرمنطقی و بعضی از تصمیمات و رفتارهای عجیب و غریب نوشتیم و یکی از آخرین نمونهها از همین سنخ را آوردیم. نوشتیم ما در حالی که خیلی جاها خودمان چیزهای مورد نیاز را داریم و میتوانیم با هزینه کردنهای منطقی کار را پیش ببریم، به این داشتههای با ارزش و سرمایههای بومی کماعتنایی و در واقع بیاحترامی و کفران نعمت میکنیم و خلاصه «آنچه خود داریم»، با تحمل هزینههای گزاف «ز بیگانه تمنا میکنیم»!
آیا اسم این کارها چیزی جز رفتار غیرمنطقی و عجیب و غریب و پای گذاشتن روی اصول و قوانین است؟ آیا اینگونه رفتارها نادیده گرفتن بدیهیات منطقی نیست؟ از این رفتارهای نامعقول در ورزش ما- به ویژه رشتههایی مثل فوتبال- زیاد است. تمام حرف کارشناسان و دلسوزان و علاقهمندانی که میخواهند با استفاده از همه ظرفیتها در میادین جهانی و پیش چشم دوست و دشمن باصلابت و قدرتمند ظاهر شویم، این است که مسئولان متعهد و راستگوی ورزش جلوی رفتارهای غیرمنطقی و عجیب و غریب را بگیرند و کسانی را که به اسم مدیر و مسئول- دانسته یا نادانسته- دست به این کارها میزنند، دفع کنند و پستهای حساس را به افرادی بسپارند که شایستگی و شرایط لازم را دارند.